Wedervraag
Ik begin deze blogpost met een wedervraag: Wat is geen innovatie? Aan de hand van een voorbeeld zal ik duidelijk maken wat ik hiermee bedoel en wat mijn visie op innovatie is. Iemand werkzaam op de product innovation afdeling van een gevestigd fietsenmerk bedenkt een ringslot waarbij de ring, door een andere metaallegering, nooit meer is door te zagen. Het werkt prima, maar dit zal ik scharen onder vernieuwing, niet vernieuwend.
Een systeem waarmee een fiets de eigenaar kan identificeren zal ik wel scharen onder innovatie. In het kort bedoel ik dat innovatie in mijn ogen niet een verbetering is van een bestaand concept, maar een oplossing is voor een probleem vanuit een andere, nog niet bestaande, invalshoek.
‘Wat is innovatie’ is wel een aparte vraag om over na te denken op een plekje in Frankrijk waar de tijd lijkt stil te staan en de inwoners nog steeds op zwijnen rijden. Je mag hier van geluk spreken als je ontvangst op je mobiele telefoon hebt en er lopen gewoon nog stroomdraden naar het huis doormiddel van palen. Heerlijk rustig zonder ook maar het geluid van één auto te horen.
Waar is innovatie?
Na de vraag ‘wat is innovatie juist niet’ beantwoord te hebben is de volgende, juiste vraag misschien wel: waar is innovatie? Waar kom je innovatie tegen en waar ontstaat het? Vermoedelijk kom je vernieuwing overal tegen, zelfs op de meest afgelegen plekken; de term innovatie wordt alleen anders ingevuld per locatie. Zo zou een mobiel netwerk een vernieuwing kunnen zijn voor een derde wereldland terwijl dat voor westerse landen niets nieuws meer is. Toch zou ik dit scharen onder een vorm van innovatie omdat het voor die mensen in het derde wereldland wel degelijk totaal nieuw is; locatie-innovatie.
In dit geval is de innovatie ergens anders ontstaan en overgenomen door een ander gebied. Wanneer er wordt gewerkt aan een compleet nieuw product ontstaat dat in oorsprong bij één idee van één persoon. Noem het een toekomstvisie of eerste gradatie-innovatie. Je moet vervolgens wel een sluitend verhaal hebben waaruit blijkt dat jou idee uitvoerbaar is en uiteindelijk ook dan pas innovatief.
Denk aan een teleporteer-machine. Hoe handig zou dat zijn? Zonder meer een ‘New to the World’ product. Alleen wordt het idee pas iets waard als je erbij zegt hoe je het moet creëren. Aan de hand van dit voorbeeld zul je allicht merken dat een uitleg voor dit ‘concept’ niet aan komt waaien. Ik denk dat dit voor alles geldt wat onder eerste generatie-innovatie valt.
Natuurlijk bestaat er ook iets als imitatie-innovatie. Sony komt met de eerste walkman, en tientallen andere bedrijven schroeven hem uit elkaar en maken hem na onder eigen naam. Sony was de eerste, maar de gebruikers hebben geen idee meer wie ermee begonnen was. Op dat moment zullen er verschillende partijen als innovatief gezien worden, terwijl Sony alle eer hoort toe te komen.
Indelen
Ik kan het antwoord op de vraag wat innovatie is niet beantwoorden, gewoonweg omdat het voor iedereen iets anders betekent. Ik kan wel de pijlers opnoemen waarmee ik de term innovatie wat duidelijker in kaart kan brengen.
Eerst moet je kijken of het renovatie-innovatie is; is het wel degelijk een vernieuwing of alleen vernieuwend. Daarna zul je moeten kortsluiten dat er geen sprake is van imitatie-innovatie. Is het product wel degelijk bedacht door de partij die je in je hoofd had?
Vervolgens kun je het product of de techniek indelen in een groep. Is het voor het eerst dat de wereld kennismaakt met dit product, dan is het eerste gradatie-innovatie. Is dit product/dienst al bestaand maar nog niet uitgevoerd in een bepaald gebied dan scharen we het onder locatie-innovatie.
Slotsom
Innovatie hoeft niet zo zwart wit te zijn als ‘óf New to the World óf helemaal niet’. Door een benaming te geven aan verschillende vormen van innovatie kun je het beter opdelen; je hoeft dus ook niet eerder genoemde grens te trekken. Je deelt het gewoon op in één van de pijlers en iedereen weet meteen over wat voor soort innovatie je het hebt. Innovatief idee, niet?
