Augmented Reality is een veelbesproken onderwerp op dit moment en begint bij mij nu al te vervelen. Toch zijn er ontwikkelingen gaande op dit gebied waarvan ik eerder niet had gedacht dat het mogelijk of zelfs wenselijk was. Geïnspireerd door films als Terminator en Iron Man zijn ontwikkelaars bezig met een bepaalde lens waarmee je een extra laag op je gezichtsveld krijgt.
Eén daarvan in de University of Washington. Er is al een contactlens ontwikkeld met daarin een Light Emitting Diode (LED). Het scherm van de contactlens krijgt energie van radiogolven, verkregen door een externe bron (denk aan je mobiele telefoon). Het prototype heeft nu nog maar 1 diode, wat gelijk staat aan 1 pixel maar in de toekomst krijgt de lens naar eigen zeggen mogelijk honderden diodes. Deze kunnen samen een foto of video van hoge resolutie projecteren bovenop je gezichtsveld. Met een microlens wordt ervoor gezorgd dat het net lijkt of deze informatie een meter voor je ogen ‘zweeft’. Daarnaast is het ook al mogelijk om diodes in je arm te laten tatoeëren waarmee je in de toekomst bijvoorbeeld je bloedsuikerspiegel kunt aflezen of e-mails kunt lezen. (Bron: Wetenschap in Beeld)
Waar gaat dit heen? Dat vraag ik mezelf echt af als ik deze berichten tot mij neem. En vooral; waarom gaan we erheen? Mensen kunnen nu al niet veel informatie in zich opnemen en op deze manier komt dat op heel prominente wijze nog meer naar voren. Ik zie al mensen voor me die op straat lopen en tegen elkaar aanlopen omdat ze zoveel of onverwachts informatie krijgen dat ze zijn afgeleid van de werkelijkheid. Waarschijnlijk bestaat hierom het begrip ‘silent computing’ waarbij de informatievoorziening op heel subtiele wijze aan de gebruiker wordt voorgeschoteld. 
De mens zal veel minder het eigen geheugen benutten en alles uit een externe bron halen. Geef de mens twee generaties en ze hebben de technologie geadopteerd. Hierdoor is de mens veel ‘beter’ en sneller in het onthouden, opvragen en verwerken van informatie. Tal van mogelijkheden liggen in het vooruitzicht, maar wat zal er op lange termijn met het menselijke brein gebeuren als het nagenoeg niet meer wordt gebruikt?
